ΑρχικήFOCUSΔύο Ελληνίδες διδακτορικές φοιτήτριες μας μιλούν για τη ζωή τους στην Ιαπωνία

Δύο Ελληνίδες διδακτορικές φοιτήτριες μας μιλούν για τη ζωή τους στην Ιαπωνία

Η Ιαπωνία είναι μια από τις πιο ελκυστικές χώρες για σπουδές στο εξωτερικό. Από τις ισχυρότερες και τεχνολογικά πιο προηγμένες χώρες του κόσμου, με την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως, με πρωταγωνιστικό ρόλο σε αρκετούς άλλους τομείς, είναι λόγοι που αυτονόητα προσθέτουν αξία στο πτυχίο ενός ιαπωνικού πανεπιστημίου. Επιπλέον η γνωριμία ενός μη δυτικού πολιτισμού συμβάλλει σημαντικά στην ευκολότερη προσαρμογή και αποτελεσματικότερη δραστηριοποίηση στο παγκόσμιο εργασιακό περιβάλλον. Και βέβαια μην ξεχνάμε ότι η Ιαπωνία είναι μία πανέμορφη χώρα και όσοι σπουδάζουν εκεί έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά μερικά από τα ωραιότερα μέρη του κόσμου.

Δύο Eλληνίδες διδακτορικές φοιτήτριες που ζουν και σπουδάζουν στην Ιαπωνία τα τελευταία πέντε χρόνια, η Έλενα Αλουπογιάννη και η Έφη Μικροπούλου μας μίλησαν για την ζωή τους στο Τόκιο. Και οι δύο σπουδάζουν με την υποτροφία ΜΕΧΤ της Ιαπωνικής Κυβέρνησης. Πιστεύουμε ότι οι πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις τους θα βοηθήσουν όσους και όσες σκέφτονται να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν τις σπουδές τους στην Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.

Τι σπουδάζετε και που; Από πότε είστε στην Ιαπωνία;

EΛΕΝΑ: Είμαι διδακτορική φοιτήτρια στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Τόκιο (Tokyo Institute of Technology) στο τμήμα Μηχανικών Πληροφορίας και Τηλεπικοινωνιών σε ένα πρόγραμμα Βιοϊατρικής. Συγκεκριμένα, ασχολούμαι με διαγνωστικές μεθόδους στο πλαίσιο της ιστοπαθολογίας του καρκίνου του δέρματος. Η σχολή βρίσκεται στο Τόκιο, αλλά έχει και ένα δεύτερο συγκρότημα εγκαταστάσεων στη γειτονική Γιοκοχάμα. Στην Ιαπωνία είμαι από την άνοιξη του 2017.

ΕΦΗ: Κάνω το διδακτορικό μου στο τμήμα Διατήρησης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Σχολής Καλών Τεχνών του Τόκιο με υποτροφία της Ιαπωνικής Κυβέρνησης. Είμαι στην Ιαπωνία από τον Απρίλιο του 2017.

Γιατί διαλέξατε την Ιαπωνία για τη συνέχεια των σπουδών σας;

EΛΕΝΑ: Μου αρέσουν οι ξένες γλώσσες, οπότε άρχισα να μαθαίνω ιαπωνικά από χόμπι, όντας φοιτήτρια στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στην Αθήνα. Στο μάθημα μας ενημέρωσαν για την ύπαρξη υποτροφίας από την Ιαπωνική Κυβέρνηση, η οποία θα κάλυπτε εξολοκλήρου το κόστος μεταπτυχιακών σπουδών. Σκέφτηκα ότι στην Ευρώπη θα μπορούσα να πάω οποιαδήποτε άλλη στιγμή, είτε για δουλειά είτε για σπουδές, οπότε ίσως θα ήταν μια καλή ευκαιρία να πάω κάπου μακριά και να μαζέψω εμπειρίες ζωής όσο είμαι μικρή. Εξάλλου, το πανεπιστήμιο που διάλεξα συγκαταλέγεται στα 30 κορυφαία για μηχανικούς, οπότε δεν υπήρξε κάποιος ιδιαίτερος συμβιβασμός όσον αφορά το επίπεδο σπουδών σε σχέση με την Ευρώπη. Επίσης, ότι η λέξη «Τόκιο» στο βιογραφικό μου, θα κινούσε το ενδιαφέρον ενός πιθανού εργοδότη, μιας και δεν είναι συνηθισμένη επιλογή.

ΕΦΗ: Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στη συντήρηση έργων τέχνης στην Ελλάδα με εντυπωσίασε το γεγονός πως η φιλοσοφία, η μεθοδολογία, τα υλικά και η ηθική της συντήρησης στην ανατολική Ασία διαφέρει από αυτή της Δύσης. Επιπλέον συντηρώντας δυτικά έργα τέχνης σε χαρτί χρησιμοποίησα πολλές φορές ουάσι, χειροποίητο ιαπωνικό χαρτί και γνώρισα τα είδη του και τις ιδιότητές του καθώς και κάποιες τεχνικές της χρήσης του και αυτή η εμπειρία μου ξύπνησε την επιθυμία να μάθω περισσότερα σχετικά με το ιαπωνικό χαρτί. Όλα αυτά σε συνδιασμό με την αγάπη που είχα ανέκαθεν για τον ιαπωνικό πολιτισμό και την τέχνη και ιδιαίτερα τη χαρακτική και τη ζωγραφική, με οδήγησαν να πάρω την απόφαση να συνεχίσω τις σπουδές μου εδώ.

Ποιο είναι το επίπεδο των ιαπωνικών σας; Γνωρίζατε ήδη ιαπωνικά στην Ελλάδα; Είναι πολύ δύσκολη γλώσσα;

EΛΕΝΑ: Πριν έρθω στην Ιαπωνία γνώριζα ήδη ιαπωνικά σε μεσαίο επίπεδο. Μόλις έφτασα, ένιωσα σαν να μη γνωρίζω τίποτα, η καθημερινή ομιλία είναι πολύ διαφορετική από αυτά που μαθαίνουμε από τα βιβλία. Είναι από τις δυσκολότερες γλώσσες και χρειάζεται πάρα πολύ χρόνο μελέτης. Πλέον, έχω φτάσει σε ανώτερο επίπεδο και έδωσα πρόσφατα (και απέτυχα) εξετάσεις για το τελευταίο επίπεδο του ιαπωνικου τεστ γλωσσομάθειας Ν1.

ΕΦΗ: Αν πάρουμε ως βάση τις εξετάσεις JLPT (Japanese Language Proficiency Test) όταν ήρθα στην Ιαπωνία είχα φτάσει στο επίπεδο Ν3 μετά από κάποια χρόνια μαθημάτων στην Ελλάδα. Μετά από δύο χρόνια στην Ιαπωνία είχα επιτυχία στο N2 αλλά από τότε μέχρι σήμερα (δύο χρόνια αργότερα) δε μπορώ να πω πως νιώθω έτοιμη για να δοκιμάσω το επόμενο επίπεδο. Βέβαια από τότε που ξεκίνησα σπουδές εδώ δεν παρακολουθώ μαθήματα γλώσσας. Θεωρώ πως τα ιαπωνικά είναι δύσκολα κυρίως επειδή είναι μια γλώσσα εντελώς διαφορετική από την ελληνική, χωρίς παρόμοιες λέξεις ή γραμματικά στοιχεία όπως συμβαίνει με άλλες ξένες γλώσσες. Η μεγαλύτερη δυσκολία ωστόσο αφορά τη γραφή, ενώ στην ομιλία μπορεί κανείς σχετικά εύκολα να φτάσει σε ένα καλό επίπεδο, αρκετό για να μπορεί να συνεννοηθεί σε καθημερινά θέματα. Πιστεύω πως όσο ανεβαίνεις επίπεδα στη γλώσσα τόσο συνειδητοποιείς πόσο περισσότερα είναι αυτά που αγνοούσες και πρέπει/θα ήθελες να μάθεις για να μιλάς σωστά και αυτό είναι κάτι που μπορεί να σε αποθαρρύνει. Πάντως όλα εξαρτώνται από τον σκοπό που μαθαίνει κανείς ιαπωνικά, αλλά και τη θέληση του και τον χρόνο που σκοπεύει να διαθέσει στην εκμάθηση, όπως και με άλλες ξένες γλώσσες φαντάζομαι.

Η Ιαπωνία που ζείτε είναι η Ιαπωνία που είχατε στο μυαλό σας πριν έρθετε;

EΛΕΝΑ: Η εικόνα που είχα για την Ιαπωνία ήταν λίγο πολύ η πραγματική, επειδή όσο ήμουν στην Ελλάδα άκουγα ιστορίες για την καθημερινότητα από τις δασκάλες μου στα ιαπωνικά, οι οποίες είναι Γιαπωνέζες. Και πάλι όμως είχα στο μυαλό μου μία τεχνολογικά προηγμένη χώρα, όμως αυτό υπάρχει κυρίως στη βιομηχανία της και όχι στην καθημερινότητα. Εντυπωσιάστηκα με το πόσο πολύ χρησιμοποιούν τα έντυπα για τις τυπικές διαδικασίες, την έλλειψη ψηφιακής πολιτικής και την αγάπη των υπαλλήλων για το φαξ.

ΕΦΗ: Είμαι τυχερή γιατί αυτό ισχύει σε μεγάλο βαθμό. Πριν βρεθώ στην Ιαπωνία δεν την είχα επισκεφθεί ποτέ αλλά είχα έρθει σε επαφή με τον πολιτισμό και την κουλτούρα της μέσω της τέχνης, κυρίως της λογοτεχνίας. Στη συνέχεια λόγω και της συνεχούς ενασχόλησης μου με την τέχνη στο πανεπιστήμιο και της επιλογής μου να ζήσω στις παλιές περιοχές του Τόκιο, έχω καταφέρει να ζω στην Ιαπωνία που με γοήτευσε αλλά να απολαμβάνω παράλληλα όσα έχει να μου προσφέρει η σύγχρονη πλευρά της. Κάποιες φορές νιώθω πως η ζωή μου είναι περισσότερο ζωή επαρχίας παρά ζωή στο Τόκιο, αν και εκμεταλλεύομαι όλα τα θετικά της πόλης (μετακίνηση, convenience stores, εκθέσεις κλπ.). Πιθανώς βέβαια σε αυτό να έχει παίξει ρόλο και η πανδημία που ούτως ή άλλως έχει μειώσει τις δυνατότητες διασκέδασης που υπήρχαν πριν το 2020.

Η διαφορά κουλτούρας είναι πολύ εμφανής στη συναναστροφή και συνεργασία σας με τους Ιάπωνες συμφοιτητές και συμφοιτήτριες σας;

EΛΕΝΑ: Ναι και όχι. Επειδή βρίσκομαι σε μεταπτυχιακό επίπεδο σε μια σχολή μηχανικών καλού επιπέδου, οι περισσότεροι γνωρίζουν αγγλικά και είναι άνετοι στο να εκφραστούν. Όμως δεν συμβαίνει το ίδιο με τους προπτυχιακούς φοιτητές. Είναι πολύ ντροπαλοί, δεν ρωτούν ερωτήσεις και προτιμούν τη συγκατάβαση από το να πάρουν πρωτοβουλία ή να εκφράσουν ξεκάθαρη γνώμη, ακόμα και όταν συνομιλούμε στα ιαπωνικά. Αυτό νομίζω ότι οφείλεται στο ότι κατά τη συνομιλία με κάποιον ξένο, δεν μπορούν να διαβάσουν τις αντιδράσεις/λεπτότητα του λόγου, οπότε δεν ξέρουν πώς να αποκριθούν (στα ιαπωνικά αυτό λέγεται kuki wo yomu = διαβάζω την ατμόσφαιρα). Τελικά είναι τυπικοί και αποτελεσματικοί, αλλά χρειάζεται κάποια παραπάνω προσπάθεια για να εκφραστούν αποτελεσματικά σε «άγνωστο» περιβάλλον.

ΕΦΗ: Με εξαίρεση το γεγονός πως η φωνή μου ακούγεται πολύ περισσότερο και πιο δυνατά από όλους τους υπόλοιπους δε μπορώ να πω πως η διαφορά κουλτούρας είναι ιδιαίτερα εμφανής. Ίσως μια ακόμα εξαίρεση είναι πως μια φορά τον χρόνο (πριν την πανδημία) γύριζα για ενάμιση μήνα στην Ελλάδα την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, παρόλο που στη σχολή μου όλοι συνέχιζαν να δουλεύουν στο εργαστήριο σχεδόν καθημερινά, ενώ σταματούσαν για διακοπές 1-2 εβδομάδες την περίοδο ομπόν.

Κάτι που αγαπάτε και αντίθετα κάτι που σας ενοχλεί ιδιαίτερα στην Ιαπωνία;

EΛΕΝΑ: Μ’αρέσει πολύ το πόσο αξιόπιστοι είναι τόσο οι άνθρωποι μεμονωμένα όσο και οι υπηρεσίες. Αν κάποιος πει κάτι, αυτό θα γίνει. Απ΄την άλλη, με ενοχλεί η έλλειψη φροντίδας και αισθητικής στα μικροπράγματα της καθημερινότητας, π.χ. τα πολλά καλώδια στους δρόμους, τα άσχημα μεταλλικά κάγκελα παντού, οι απεριποίητες αυλές.

ΕΦΗ: Αγαπώ την αρχιτεκτονική και τις παραδοσιακές τέχνες και την αισθητική τους. Επίσης την καθαριότητα και το ότι ο καθένας νοιάζεται για τον χώρο που κυκλοφορεί και λειτουργεί με αποτέλεσμα να έχουμε όλοι μια καλύτερη καθημερινότητα. Κάτι που με ενοχλεί είναι η εκτεταμένη χρήση πλαστικού, ειδικά σε συσκευασίες τροφίμων και η ποσότητα σκουπιδιών που δημιουργεί αυτό. Επίσης η κουλτούρα κατανάλωσης αλκοόλ.

Πως είναι η καθημερινότητα σας στο Τόκιο;

EΛΕΝΑ: Τα τελευταία δύο χρόνια σχεδόν δουλεύω από το σπίτι, τόσο για τη σχολή μου όσο και για την παρτ-τάιμ δουλειά που έχω. Κάποιες μέρες τη βδομάδα θα βγω για δουλειές ή ψώνια στο κέντρο, ή κάποιο βράδυ για φαγητό. Τα σαββατοκύριακα συναντώ φίλους σε πικνίκ ή εκδρομές για ορειβασία στο βουνό. Τελευταία περνάω πολύ χρόνο στη Γιοκοχάμα, είτε στο λιμάνι είτε στην κινέζικη συνοικία, μου αρέσει που έχει πολύ ανοιχτό χώρο και είναι κοντά στην θάλασσα.

ΕΦΗ: Μια τυπική ημέρα ξεκινάει νωρίς το πρωί γιατί συνήθως πηγαίνω στη σχολή περπατώντας τα 30-40 λεπτά που απέχει από το σπίτι μου. Περνάω από την περιοχή Γιανάκα, μια περιοχή με παλιά σπίτια, μικρά δρομάκια και πολλούς ναούς. Αρκετά ήσυχη και ευχάριστη διαδρομή και πολλές φορές στον δρόμο σταματάω και φωτογραφίζω ενδιαφέροντα σημεία της διαδρομής. Φτάνω στη σχολή λίγο πριν τις 9 και μέχρι τις 12 είτε διαβάζω είτε κάνω συντήρηση αντικειμένων στο εργαστήριο. 12 με 1 είναι το μεσημεριανό μας διάλειμμα για φαγητό. Άλλες φορές τρώμε όλοι μαζί τα bento μας (ταπεράκια με φαγητό) στο εργαστήριο, άλλες πηγαίνουμε στη λέσχη της σχολής. Από τη 1 μέχρι τις 5 συνεχίζω αυτό με το οποίο ασχολούμαι (ίσως και αργότερα ανάλογα τις προθεσμίες). Κάποιες φορές τελειώνοντας μπορεί να πιούμε τσάι και να συζητήσουμε τι κάναμε όλη τη μέρα και ποιά είναι τα σχέδια για τις δουλειές του εργαστηρίου τις επόμενες μέρες ή να πάμε με συμφοιτητές σε κάποιο καφέ κοντά στη σχολή να συζητήσουμε για τις έρευνες μας ή πιο προσωπικά. Στο γυρισμό συνήθως παίρνω το τραίνο. Δεν είναι πολλές στάσεις οπότε μέχρι να ανέβω έχω κατέβει και έτσι δε με ενοχλεί κι ας έχει πολύ κόσμο επειδή είναι ώρα αιχμής. Πριν την πανδημία μετά τη σχολή μπορεί να συναντούσα φίλους σε ιζακάγια ή να πήγαινα σε καραόκε αλλά από τον Μάρτιο του 2020 τα αποφεύγω οπότε περνάω τον περισσότερο χρόνο στο σπίτι.

Ποιό είναι το αγαπημένο σας μέρος στην Ιαπωνία και ποιο το αγαπημένο σας ιαπωνικό φαγητό;

EΛΕΝΑ: Δεν μπορώ να ξεχωρίσω ένα αγαπημένο μέρος, γιατί η Ιαπωνία είναι τεράστια και με διαφορετικό κλίμα σε κάθε μέρος. Οπότε θα πω Χοκάιντο για το καλοκαίρι, Οκινάβα για το χειμώνα και την Ενοσίμα (θάλασσα) και το Χακόνε (βουνό) κοντά στο Τόκιο για κάθε άλλη εποχή. Το αγαπημένο μου φαγητό είναι τα ζυμαρικά ουντόν και ρύζι τσάζουκε με κάποιο ψάρι μαζί.

ΕΦΗ: Δεν έχω ταξιδέψει πάρα πολύ. Έχω κινηθεί μόνο στο Χονσού και κυρίως ανατολικά με βορειότερο σημείο τo Οφουνάτο και νοτιότερο τη Χιροσίμα αλλά από τα μέρη που έχω επισκεφθεί ξεχωρίζω την πόλη αλλά κυρίως την επαρχία της Νάρα. Αγαπώ αυτή τη συνδιαλλαγή της φύσης με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική που κυριαρχεί σε αυτές τις περιοχές. Αν πρέπει να διαλέξω πιο συγκεκριμένα θα πω την περιοχή Γιόσινο ή τον βουδιστικό ναό Γκανσέντζι ο οποίος βέβαια ανήκει στο Κιότο αλλά είναι πολύ πιο κοντά στη Νάρα.
Αγαπημένο μου φαγητό μάλλον είναι το κατσούο τατάκι. Γενικά μου αρέσει οτιδήποτε σερβίρεται με πόνζου!

Είναι ακριβή χώρα; Το κόστος διαβίωσης είναι υψηλότερο απ’ ό,τι στην Ελλάδα;

EΛΕΝΑ: Το κόστος διαβίωσης είναι σαφώς ακριβότερο από την Ελλάδα, διπλάσιο ή και τριπλάσιο. Φυσικά, στην επαρχία και τα μη τουριστικά μέρη όλα είναι εξαιρετικά φτηνά. Αλλά η ζωή στο κέντρο της πόλης είναι εξαιρετικά ακριβή. Αυτό που με «πονάει» περισσότερο, είναι το πόσο ακριβά είναι τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Μα ένα λεμόνι 1 ευρώ;

ΕΦΗ: Πιστεύω πως το κόστος διαβίωσης είναι αρκετά υψηλότερο από την Ελλάδα. Η ζωή είναι ακριβή και κάποια από τα έξοδα δεν έχουν αντίστοιχα στην Ελλάδα οπότε είναι κάπως στενάχωρο όταν τα συνειδητοποιείς. Ειδικά τα ενοίκια είναι πολύ ακριβά σε σχέση με το μέγεθος των διαμερισμάτων και οι μετακομίσεις έχουν πολλά έξοδα που δε θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος από το εξωτερικό. Νομίζω πως στην Ελλάδα μπορείς να έχεις μια καλή ποιότητα ζωής με λιγότερα λεφτά από ότι στην Ιαπωνία.

Θα θέλατε να μείνετε και να εργαστείτε εδώ και μετά τις σπουδές σας;

EΛΕΝΑ: Στην αρχή το σκεφτόμουν, αλλά έχοντας περάσει 5 χρόνια εδώ, έχω αρχίσει να θέλω να γυρίσω κοντύτερα στους δικούς μου. Όσο να το κάνεις η απόσταση είναι μεγάλη, η ενσωμάτωση θα είναι πάντα δύσκολη λόγω των μεγάλων πολιτισμικών διαφορών, οι διαδικασίες για βίζα μόνιμου κατοίκου είναι χρονοβόρες και ο ιός με την απαγόρευση ταξιδιών επιδείνωσε όλα τα παραπάνω.

ΕΦΗ: Θα ήθελα να μείνω με την προϋπόθεση ότι θα εργαστώ στο αντικείμενο μου και με αποδοχές που θα μπορούσαν να μου προσφέρουν έναν άνετο τρόπο ζωής, αλλά το βρίσκω πολύ δύσκολο να συμβεί κάτι τέτοιο αν κρίνω από την αγορά εργασίας στον κλάδο μου αυτή τη στιγμή, αφού οι περισσότεροι απόφοιτοι της σχολής μου δουλεύουν freelance έχοντας παράλληλα δεύτερη δουλειά μερικής απασχόλησης. Η εργασία στην Ιαπωνία δε με ελκύει ιδιαίτερα λόγω των αφανών υποχρεώσεων που προκύπτουν από την εργασιακή κουλτούρα εδώ. Ήδη το να είσαι τόσο μακριά από τους δικούς σου ανθρώπους είναι ένα μειονέκτημα, οπότε αν δεν αγαπάς πολύ αυτό που κάνεις θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολο να ανταπεξέλθεις, όσο και να σου αρέσει η χώρα και η ζωή εδώ.

Τι συμβουλεύετε όσους ενδιαφέρονται να συνεχίσουν τις σπουδές τους στην Ιαπωνία;

EΛΕΝΑ: Για αρχή, όλους να μάθουν οπωσδήποτε ιαπωνικά εκ των προτέρων, γιατί παίρνει χρόνο και δεν μπορεί να γίνει ταυτόχρονα με το διάβασμα για ένα πτυχίο. Ειδικά όσους είναι στις θεωρητικές επιστήμες και διαλέξουν ένα ιαπωνο-κεντρικό αντικείμενο μελέτης, να σκεφτούν πολύ καλά τα μελλοντικά επαγγελματικά τους βήματα, γιατί θα είναι δύσκολο να δουλέψουν σε αυτό χωρίς εξαιρετική γνώση ιαπωνικών. Επίσης, ότι η προσαρμογή θα είναι πολύ πιο δύσκολη από οπουδήποτε αλλού, στην αρχή θα πελαγώσεις, θα κλάψεις, θα απογοητευτείς, αλλά σε δύο μήνες η Ιαπωνία θα είναι εκεί για να την ανακαλύψεις.

ΕΦΗ: Οι Ιάπωνες εκτιμούν τη δουλειά και την ομαδικότητα, οπότε αν σκοπεύετε να συνεχίσετε εδώ τις σπουδές σας είναι σημαντικό να σας αρέσει το αντικέιμενο σας, ώστε να έχετε διάθεση να επενδύσετε πολύ χρόνο σε αυτό και φυσικά να συνεργαστείτε με άλλους φοιτητές. Το επίπεδο γλώσσας είναι σημαντικό αν το πανεπιστήμιο επιλογής σας δεν είναι αγγλόφωνο και επίσης σημαντική είναι η απόδοσή σας στις προηγούμενες σπουδές σας. Θέλει αρκετή δουλειά αλλά θα σας αποζημιώσει.

Κλείνοντας, κάτι άλλο που θα θέλατε να πείτε; 

EΛΕΝΑ: Αξίζει πάρα πολύ να έρθει κάποιος να μείνει -όχι να ταξιδέψει μόνο- για κάποιο διάστημα στην Ιαπωνία. Θα μάθει να βλέπει την πραγματικότητα από την μεριά της Ασίας και να στέκεται κριτικά απέναντι στα κατεστημένα της ευρωπαϊκής θεώρησης του κόσμου. Είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να κρατήσεις τα καλά του κάθε πολιτισμού. Επίσης, μένοντας στην χώρα θα μπορέσει να καταλάβει κανείς τις λεπτές συμπεριφορές, τις σκέψεις και τα συναισθήματα των κατοίκων, που είναι πολύ κοντά στα δικά μας και όχι τόσο στο στερεότυπο του «Ιάπωνα». Α, και να πάτε οπωσδήποτε στην εξοχή για να ανακαλύψετε την πραγματική Ιαπωνία.

ΕΦΗ: Οι σπουδές στην Ιαπωνία μπορεί να είναι απαιτητικές αλλά προσφέρουν πέρα από την εμπειρία της ζωής σε έναν τόσο διαφορετικό πολιτισμό και ειδικές δεξιότητες ειδικά αν είναι στον τομέα της τέχνης, οπότε το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Μπορείτε να βλέπετε στιγμιότυπα από τη ζωή τους στην Ιαπωνία στο instagram foxinjp (Έλενα) και ephie.in.tokyo (Έφη) αλλά και να μάθετε πολλά και ενδιαφέροντα για διάφορα μέρη, ιαπωνικά έθιμα, καθημερινότητα των Ιαπώνων κ.α.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΤΕ ΚΑΜΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΑΣ!

   
Follow us
Follow us
Follow us
Follow us




ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑspot_img

ΡΟΗ ΑΡΘΡΩΝ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟ ΙΑΠΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟspot_img
spot_img
TΟ 1o ANIME RADIO ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑspot_img

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ