Συνέντευξη με τον Καμίλ Γκουνγκόρ: Η Ανεξάρτητη Διαβίωση, ο τουρισμός ΑμεΑ, η Ιαπωνία

日本語

Ο Καμίλ Γκουνγκόρ είναι ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και ο πρώτος ανάπηρος ταξιδιωτικός μπλόγκερ στην Ελλάδα. Η Ιαπωνία είναι η αγαπημένη του χώρα (και μία από τις 23 όπου έχει ταξιδέψει) και όπως μας είπε είναι και η χώρα που διευκολύνει περισσότερο τον τουρίστα με αναπηρία. 

Είναι 31 ετών, έχει πολωνική καταγωγή αλλά γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε δημοσιογραφία και επικοινωνία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εργάζεται για το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανεξάρτητης Διαβίωσης. Επίσης, είναι πρόεδρος της επιτροπής νέων του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Αναπηρίας, καθώς και συνιδρυτής του Οργανισμού Ανεξάρτητης Διαβίωσης Ελλάδας «i-living», και της πρωτοβουλίας «Πρώτα12», για το δικαίωμα των παιδιών να εκφράζουν τη γνώμη τους. Στον ελεύθερό του χρόνο, λόγω της αγάπης του για τα ταξίδια -και γιατί ταξιδεύει πολύ με την δουλειά και τον ακτιβισμό- έχει το ταξιδιωτικό μπλογκ The Trawheeler.

Συνέντευξη: Τζούνκο Ναγκάτα 永田純子


Μιλήστε μας για τον οργανισμό i-living (του οποίου είστε συνιδρυτής και γενικός γραμματέας), τους στόχους και τις δραστηριότητές του.

Πρόκειται για τον πρώτο οργανισμό Ανεξάρτητης Διαβίωσης στην Ελλάδα και προέκυψε από την ανάγκη έξι νέων αναπήρων, αφότου μάθαμε τι ισχύει στο εξωτερικό και πως ζουν οι ανάπηροι εκεί, να φέρουμε στην χώρα και στον δημόσιο διάλογο μια ιδέα άγνωστη στην Ελλάδα: πως οι ανάπηροι άνθρωποι, με την κατάλληλη υποστήριξη (προσωπικός βοηθός) και τις σωστές συνθήκες (αποϊδρυματοποίηση, προσβασιμότητα κλπ) μπορούν να ζήσουν ανεξάρτητα και παραγωγικά μες την κοινότητα, έχοντας τον έλεγχο της ζωής τους και την επιλογή του να αποφασίζουν οι ίδιοι πως θα ζουν. Όπως δηλαδή συμβαίνει με τους μη ανάπηρους συμπολίτες μας εδώ και όπως συμβαίνει με τους ανάπηρους σε διάφορες χώρες, σαν την Ιαπωνία π.χ. Στόχος μας είναι να διαδώσουμε (με διάφορες δράσεις και συνεργασίες) την φιλοσοφία της Ανεξάρτητης Διαβίωσης σε όλες τις κατευθύνσεις (κοινωνία, πολιτική ηγεσία και τους ίδιους τους ανάπηρους με τις οικογένειές τους) και κάποια στιγμή να εφαρμοστεί στην Ελλάδα.

Συνεργάζεστε με αντίστοιχους οργανισμούς στην Ιαπωνία;

Ως i-living όχι προς τον παρόν, δεν έτυχε, αλλά με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανεξάρτητης Διαβίωσης που δουλεύω, ναι υπάρχει συνεργασία με οργανισμούς Ανεξάρτητης Διαβίωσης από το Τόκιο και το Κιότο. Μάλιστα μας είχαν επισκεφθεί πρόσφατα στις Βρυξέλλες για το Freedom Drive, ένα μεγάλο event για την Ανεξάρτητη Διαβίωση που διοργανώνουμε κάθε δυο χρόνια, και ήταν εξαιρετικά δραστήριοι και αγαπητοί σε όλους. Έχω κρατήσει προσωπική επαφή με μερικούς εξ αυτών.

Η Ελλάδα είναι φιλική χώρα για τους κατοίκους της με αναπηρίες;

Μια πολύ γενική απάντηση είναι: «όχι και τόσο πολύ», αλλά εξαρτάται και με ποιους την συγκρίνουμε. Π.χ. σε σχέση με την Ιαπωνία ή την Βόρεια Ευρώπη η Ελλάδα είναι αρκετά πίσω, αλλά σε σχέση με τα Βαλκάνια ή την Αφρική είναι αρκετά καλά. Δεν υπάρχει Ανεξάρτητη Διαβίωση, ενώ και η προσβασιμότητα (ειδικά στα μέσα μεταφοράς) είναι πίσω. Πιστεύω ότι όλα ξεκινούν από το πώς βλέπει η κοινωνία τους ανάπηρους πολίτες, τη νοοτροπία της. Δυστυχώς θεωρούμαστε ακόμα αντικείμενα λύπησης και φιλανθρωπίας, καημένοι άνθρωποι, χτυπημένοι από τη μοίρα, που θέλουμε φροντίδα και γιατρειά. Ενώ το μόνο που ζητούμε είναι τα δικαιώματά μας, και το να ζούμε και αντιμετωπιζόμαστε όπως οι μη ανάπηροι συμπολίτες μας. Παρ’όλα αυτά, η κατάσταση συνεχώς βελτιώνεται και θα συνεχίσει να βελτιώνεται και σε αυτό πρέπει και εμείς οι ανάπηροι να βγούμε μπροστά και να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε, τόσο για εμάς όσο και για εκείνους που δεν μπορούν να το κάνουν (π.χ. γιατί είναι σε ιδρύματα).

Είστε ο πρώτος ταξιδιωτικός μπλόγκερ στην Ελλάδα. Γράφετε στο μπλόγκ σας “The Trawheeler” ότι σκοπός του είναι η παρακίνηση περισσότερων ανθρώπων να ταξιδέψουν και να γνωρίσουν τον κόσμο. Ομολογούμε ότι το πετύχατε. Διαβάζοντάς το και διαπιστώνοντας αυτήν τη «ταξιδιωτική λαιμαργία» όπως χαρακτηριστικά γράφετε, μας ανοίξατε την όρεξη να ταξιδέψουμε. Σε πόσες χώρες έχετε πάει; Ποιά σας άρεσε πιο πολύ και ποιά διευκολύνει περισσότερο τους τουρίστες με αναπηρία;

Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Πράγματι είμαι ο πρώτος ανάπηρος ταξιδιωτικός μπλόγκερ στην Ελλάδα, από όσο γνωρίζω τουλάχιστον, αλλά απευθύνομαι σε όλους, ανάπηρους και μη. Μέχρι στιγμής έχω βρεθεί σε 23 χώρες, σε τρεις ηπείρους, και η αγαπημένη μου ήταν η Ιαπωνία, που ήταν και παιδικό όνειρο να πάω, οπότε όταν το κατάφερα ήταν μεγάλη η χαρά μου. Φυσικά σε κάθε χώρα υπάρχουν ωραία μέρη και έχω ζήσει ιδιαίτερες εμπειρίες παντού. Όσο για τους τουρίστες με αναπηρία, πάλι νομίζω ότι η Ιαπωνία είναι στην πρώτη θέση. Πολλές χώρες της Ευρώπης και οι ΗΠΑ είναι επίσης σε πολύ καλό επίπεδο.

Ποιά δεν θα προτείνατε σε ταξιδιώτες με αναπηρία;

Υπάρχουν χώρες που ένας ταξιδιώτης με αναπηρία θα δυσκολευτεί πολύ (όπως π.χ. οι χώρες των Βαλκανίων), αλλά δεν υπάρχει χώρα που δεν θα πρότεινα. Όλα τα μέρη έχουν τις ιδιαιτερότητές τους και ο καθένας θα κρίνει αν θέλει και μπορεί να πάει. Στην τελική, αν δεν δοκιμάσεις ο ίδιος, δεν θα είσαι ποτέ σίγουρος για κάτι. Εγώ προσωπικά θέλω να πάω παντού και αυτό ενθαρρύνω και τους άλλους. Όπως προανέφερα και για την Ελλάδα, η κατάσταση στον κόσμο για τους ανάπηρους ταξιδιώτες βελτιώνεται συνεχώς, και μέρη που πριν δεν μπορούσες να επισκεφθείς τώρα μπορείς (όπως π.χ. η Βενετία, η Καμπότζη, το Μάτσου Πίτσου κ.α.).

Πως συνοψίζετε τις δυσκολίες ενός ταξιδιού ατόμου με αναπηρία;

Καταρχάς να πούμε πως όλες οι αναπηρίες δεν είναι ίδιες, και ακόμα και δύο άτομα με την ίδια αναπηρία έχουν διαφορετικές ανάγκες και αντιμετωπίζουν άλλες δυσκολίες. Στην περίπτωση μου, η προσβασιμότητα στα μέσα μεταφοράς και στα καταλύματα είναι σημαντική (για τους κωφούς μπορεί να είναι θέμα επικοινωνίας κλπ). Κάτι άλλο σημαντικό είναι το αυξημένο κόστος για να ταξιδέψει ένας ανάπηρος. Για αρχή, πολλοί χρειαζόμαστε έναν βοηθό, άρα διπλά έξοδα για εισιτήρια, φαγητά κλπ. Επίσης, πολλές από τις υπηρεσίες που θα χρειαστούμε κοστίζουν ακριβά (π.χ. ειδικά ταξί, προσβάσιμα ξενοδοχεία κλπ). Η έλλειψη πληροφοριών είναι επίσης ένα σημαντικό θέμα και οφείλεται στο ότι δεν μας υπολογίζουν όλοι ως τουρίστες με αγοραστική δύναμη κλπ.

Διαβάσαμε τις αφηγήσεις σας από το ταξίδι σας στην Ιαπωνία. Τι σας άρεσε περισσότερο; Υπάρχει κάτι που σας ενόχλησε;

Μου άρεσαν πάρα πολλά! Η γενικότερη κουλτούρα της ευγένειας, του σεβασμού και της συνέπειας. Το ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει εγκληματικότητα. Το ότι υπήρχε καθαριότητα και οργάνωση. Η «παιδικότητα» με τα άνιμε, τις μασκότ κλπ σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, και σε όλες τις ηλικίες. Η φοβερή προσβασιμότητα και το ότι δεν με κοιτούσαν σαν εξωγήινο. Μου άρεσαν μέρη τρελά όπως η Ασάκουσα, αλλά και μέρη ήρεμα όπως η Καμάκουρα, και το ότι υπάρχει αυτή η μίξη του μοντέρνου με το παραδοσιακό. Στα «αρνητικά» θα έβαζα ότι λίγοι μιλούν αγγλικά, αλλά και το ότι σχεδόν όλοι είναι όλη την ώρα με το κινητό στο χέρι (πράγμα που με ενοχλεί παντού στον πλανήτη).

Τι έχετε να συμβουλέψετε τον Έλληνα ταξιδιώτη με αναπηρία που σκέφτεται να επισκεφθεί την Ιαπωνία;

Φίλε Έλληνα ταξιδιώτη, μην το σκέφτεσαι καν. Η Ιαπωνία είναι από τις πιο ιδιαίτερες χώρες που μπορείς να βρεις και, όπως είπαμε, πολύ προσβάσιμη. Συνδυάζει παλιό με νέο, ενώ έχει τα πάντα και δεν υπάρχει περίπτωση να βαρεθείς ποτέ! Αν μπορείς, μάθε μερικές βασικές φράσεις στα ιαπωνικά, αφενός γιατί μπορεί να σου φανούν χρήσιμες και αφετέρου για να απολαύσεις το χαμόγελο των Ιαπώνων που χαίρονται πολύ όταν ακούν κάτι στη γλώσσα τους. Ισχύει ότι δεν είναι η φθηνότερη χώρα που θα βρεθείς, αλλά σίγουρα μπορείς να την απολαύσεις χωρίς να χρεοκοπήσεις!

Αντίστοιχα έναν Ιάπωνα που σκέφτεται να ταξιδέψει στην Ελλάδα; Μπορείτε να μας πείτε τι θα συναντήσει, τι πρέπει να προσέχει πιο πολύ, που πρέπει να είναι καλύτερα προετοιμασμένος, για να μην έχει εκπλήξεις;

Φίλε Ιάπωνα ταξιδιώτη, ξέρω αρκετούς συμπατριώτες σου που επισκέφθηκαν την Ελλάδα και είχαν μια πολύ ωραία εμπειρία. Η προσβασιμότητα δεν είναι τέλεια, αλλά αν είσαι διατεθειμένος για λίγη περιπέτεια τότε θα τα καταφέρεις, τουλάχιστον στην Αθήνα και σε μερικά άλλα «βασικά» μέρη. Ο καιρός είναι σχεδόν μόνιμα καλός, το φαγητό εξαιρετικό, και οι άνθρωποι μιλούν αγγλικά. Όπως και η Ιαπωνία, η Ελλάδα έχει πολλά να προσφέρει και δεν πρόκειται να βαρεθείς. Η κουλτούρα εδώ είναι πιο χαλαρή, λιγότερο οργανωμένη και καλό είναι να έχεις τα μάτια σου δεκατέσσερα, αν θες να γυρίσεις πίσω με το κινητό και το πορτοφόλι σου.

Διαβάσαμε στο blog σας το top50 της ταξιδιωτικής bucket list σας. Πολύ ενδιαφέρουσα! Εμείς, τελειώνοντας αυτή τη συνέντευξη, θα θέλαμε να μας συντάξετε μια λίστα με ενέργειες που πρέπει να κάνει ο καθένας και τα θέματα που πρέπει να έχει υπόψη του για να μη δυσκολεύει την καθημερινότητα των συνανθρώπων του με αναπηρία.

Χμμμ ενδιαφέρουσα ερώτηση, που δεν περίμενα ομολογώ. Επιγραμματικά θα έλεγα:

– Αντιμετώπιζε τον ανάπηρο συμπολίτη σου όπως θα αντιμετώπιζες οποιονδήποτε άλλον. Όχι σαν παιδί (εκτός αν είναι) και όχι σαν χαζό (εκτός αν είναι).
– Όταν κάνεις κάτι, να έχεις υπόψη σου ότι υπάρχουν άνθρωποι διαφορετικοί από εσένα και με άλλες ανάγκες. Προσπάθησε να τους συμπεριλάβεις.
– Να είσαι ανοιχτός στο διαφορετικό, μη φοβάσαι ή ντρέπεσαι.
– Αν δεν ξέρεις κάτι ρώτα (τον ίδιο, όχι τον συνοδό του). Δεν είναι κακό.
– Προσπάθησε να μην εμποδίζεις (π.χ. παρκάροντας σε μια ράμπα, ή όρθιος μπροστά του σε μια συναυλία κλπ).

Σας ευχαριστούμε πολύ.

Ακόμα μερικές φωτογραφίες από το ταξίδι του Καμίλ στην Ιαπωνία

Μπορείτε να ακολουθήσετε το blog του Καμίλ στα Facebook, Twitter και Instagram

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟ ΙΑΠΩΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟ

GreeceJapan
scroll to top