Το άλλο τους πρόσωπο

Greecejapan_Cosplay

Κείμενο-φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης

Όπως και τα μάνγκα για τα οποία έγραφα πέρσι, έτσι και ένα άλλο μεγάλο ποπ εξαγώγιμο προϊόν της Ιαπωνίας, το κόσπλεϊ (コスプレ) είναι μια από τις διαστάσεις του πολιτισμού αυτής της χώρας με την οποία δεν αισθάνομαι πολύ άνετα. Όχι προφανώς επειδή με ενοχλεί το αντικείμενο, αλλά επειδή κάθε φορά που συνειδητοποιώ πόσο εξαπλωμένο είναι στον πληθυσμό, συνειδητοποιώ παράλληλα και ότι η αντίληψη που έχω για την Ιαπωνία είναι περιορισμένη. Ακόμα και μια βιαστική επίσκεψη στις γνωστές πιάτσες των κοσπλέιερ –την Ακιχαμπάρα, το Χαρατζούκου ή κάποια από τις μεγάλες εκδηλώσεις των βιομηχανιών των μάνγκα, των άνιμε και των παιχνιδιών- αποκαλύπτει όχι μόνο πόσο πολυάριθμο είναι το πλήθος που ασχολείται ενεργά όσο, και αυτό είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό, πόσο δεκτική είναι η ιαπωνική κοινωνία στο σύνολό της με την εικόνα ενός ανθρώπου όχι απλώς ντυμένου με τα ρούχα ενός χαρακτήρα από τους κόσμους αυτούς αλλά ολοκληρωτικά βυθισμένου ακόμα και στις πιο λεπτές αποχρώσεις της προσωπικότητάς του.

Αν και αναφορές στη μεταμφίεση ανθρώπων που δεν είναι επαγγελματίες του χώρου του θεάματος υπάρχουν ήδη από την εποχή του Έντο –οι εταίρες της Γιοσιουάρα έκαναν κάτι ανάλογο κάθε Αύγουστο υποδυόμενες χαρακτήρες από τη λογοτεχνία ή διάσημα πρόσωπα της εποχής όπως οι ηθοποιοί του Καμπούκι και όλοι μεταμφιέζονται στα ματσούρι- το κόσπλεϊ όπως το ξέρουμε σήμερα είναι εισαγωγή από τις ΗΠΑ. Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 οι αμερικανοί φανατικοί φίλοι των σειρών και των ταινιών επιστημονικής φαντασίας άρχισαν να ντύνονται με τα ρούχα των ηρώων τους και να συγκεντρώνονται σε σχετικές εκδηλώσεις· οι Ιάπωνες ομόλογοί τους ακολούθησαν το παράδειγμά τους και κάποια στιγμή στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Νομπουγιούκι Τακαχάσι από την νεότευκτη τότε εταιρεία παραγωγής άνιμε “Studio Hard” επινόησε τον όρο “κόσπλεϊ” για να περιγράψει την τάση που κέρδιζε έδαφος και οπαδούς στη χώρα του. Και ως γνωστόν, όταν σε κάτι δίνεις όνομα, το κάνεις πραγματικό.

Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ιδέες που ήρθαν στην Ιαπωνία από το εξωτερικό, η συλλογική συνείδηση των Ιαπώνων μάσησε το κόσπλεϊ, το κατάπιε, το χώνεψε, το μηρύκασε και το έφερε ξανά στην επιφάνεια πιο έντονο από ό,τι ήταν –αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί πιστεύουν ότι το φαινόμενο εφευρέθηκε εδώ. Ακόμα και κάποιος όπως εγώ που δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι απεικονίζει κάθε κοστούμι, είναι αδύνατον να μην εκτιμήσει τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς που οι, κατά κανόνα ερασιτέχνες, κοσπλέιερ  έχουν αναλώσει για να είναι πιστοί ακόμα και στην παραμικρή λεπτομέρεια μιας εικόνας που έχει μόνο μερικές ώρες ζωής. Και ναι, βλέποντάς τους κανείς μετά, στο σταθμό, χωρίς τη μεταμφίεση, τόσο συνηθισμένους που χάνονται στο απρόσωπο πλήθος της μητρόπολης μπορεί να απεραντολογεί επί ώρες σχετικά με τη διάθεση φυγής από μια πεζή πραγματικότητα και την προσπάθεια απόκτησης ταυτότητας μέσα από κάποιον φανταστικό χαρακτήρα. Όμως ακόμα κι αν είναι έτσι, δεν μπορεί παρά να παραδεχτεί ότι υπάρχουν πολύ λιγότερο δημιουργικοί τρόποι για να πετύχει κανείς τον στόχο αυτόν.

ENGLISH

Η αναδημοσίευση του περιεχομένου του GreeceJapan.com (φωτογραφιών, κειμένου, γραφικών) δεν επιτρέπεται χωρίς την εκ των προτέρων έγγραφη άδεια του GreeceJapan.com

Γρηγόρης Μηλιαρέσης
Γρηγόρης Μηλιαρέσης
Δημοσιογράφος και μεταφραστής. Έχει συνεργαστεί με πλειάδα εφημερίδων, περιοδικών (τόσο του γενικού όσο και του ειδικού τύπου) και εκδοτικών οίκων και με ειδίκευση στο Ίντερνετ, τις πολεμικές τέχνες και την Ιαπωνία όπου και ζει τα τελευταία χρόνια. Από το 2012 μέχρι το 2016 έγραφε την εβδομαδιαία στήλη στο GreeceJapan.com "Γράμματα από έναν αιωρούμενο κόσμο" και το 2020 κυκλοφόρησε το ομότιτλο βιβλίο του. Περισσότερα στη συνέντευξη που είχε δώσει στο GreeceJapan.com.
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ

ΡΟΗ ΑΡΘΡΩΝ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η νύχτα με τις μάσκες

Κείμενο-φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης «Αυτή την εμμονή τους με το Χαλοουΐν πραγματικά δεν την καταλαβαίνω» αναφώνησε ο Γιάννης, φίλος και συνοδοιπόρος στο Τόκιο, μια μέρα που...

Ακούγοντας τη ζέστη

Κείμενο-φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης Την πρώτη φορά που διάβασα το “Γκέντζι Μονογατάρι” τα ιαπωνικά μου ήταν θλιβερά ανεπαρκή για να αντιληφθώ γιατί η συγγραφέας είχε  χρησιμοποιήσει...

Μεγάλη κυρία

Κείμενο-φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης Γεννήθηκε στο Ναγκασάκι, τη μόνη πραγματικά κοσμοπολίτικη πόλη της Ιαπωνίας, το μόνο σημείο επαφής της χώρας με τον έξω κόσμο επί περισσότερα...

Ροζ βαγόνια

Κείμενο-φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης Είναι ένα ακόμα από εκείνα τα μικρά πράγματα που ο τυχαίος επισκέπτης πιθανότατα θα παραβλέψει, χάνοντας την αγγλική επεξήγηση μέσα στον κυκεώνα...

Υγιεινή διατροφή

Κείμενο-φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης Ζώντας στην περιοχή που οι περισσότεροι θα χαρακτήριζαν τον κορυφαίο τουριστικό προορισμό του Τόκιο, πρόκειται για ένα θέαμα που το βλέπω σχεδόν...

Θαλπωρή

Κείμενο-φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης Κάθε χρόνο, μόλις ξεκινάει το φθινόπωρο (το οποίο, και σε πείσμα κάθε λογικής, οι Ιάπωνες θεωρούν ότι συμβαίνει τη πρώτη εβδομάδα του...

Κουλ; Η Ιαπωνία;

Κείμενο-φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης Το γύρο των ιαπωνικών Μέσων έκαναν τα πρόσφατα σχόλια του –ηλικιωμένου για τη σόου-μπιζ αλλά ακόμα με κάποια επιρροή- τραγουδιστή και ηθοποιού...

Citius, Altius, Fortius

Κείμενο-φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης Όταν ήρθα για πρώτη φορά στην Ιαπωνία, το καλοκαίρι του 2009, όλα τα δημόσια σημεία ήταν γεμάτα από διαφημίσεις που προωθούσαν την...