Γνωριμία με τον ηθοποιό του θεάτρου Καμπούκι Ιτσινοσούκε Ουμεκάουα, καθηγητή του φετινού Λυκείου Επιδαύρου

Ichinosuke Umekawa – Φωτογραφία: greekfestival.gr

Ο διεθνώς αναγνωρισμένος ηθοποιός του θεάτρου Καμπούκι Ιτσινοσούκε Ουμεκάουα μοιράζεται τις σκέψεις του για την τέχνη του και το εργαστήριο που πρόκειται να διδάξει στο φετινό Λύκειο Επιδαύρου με τίτλο H Αρχαία Τραγωδία μέσα από τα μάτια της ιαπωνικής παραδοσιακής ορχηστικής τέχνης.


Στα παιδικά μου χρόνια, είχα πάθος με την κλασική μουσική. Εντέλει, αποφάσισα να δραστηριοποιηθώ στον χώρο των παραστατικών τεχνών. Μετά την αποφοίτησή μου από το πανεπιστήμιο, ξεκίνησα τη σταδιοδρομία μου στην περίφημη Ομάδα Μπαλέτου του Τόκιο εν έτει 2005. Την περίοδο που έκανα περιοδεία στην Ευρώπη, άρχισα να τρέφω μεγαλύτερη εκτίμηση και αγάπη για τον ιαπωνικό πολιτισμό κι αποφάσισα να αλλάξω πορεία. Το 2007, ξεκίνησα να εκπαιδεύομαι εντατικά στο τμήμα εκπαίδευσης Καμπούκι του Εθνικού Θεάτρου της Ιαπωνίας. Τα επόμενα τρία χρόνια, βυθίστηκα ολοκληρωτικά στον κόσμο του θεάτρου Καμπούκι. Την περίοδο που σπούδαζα στο Εθνικό Θέατρο, είχα την ευκαιρία να εκπαιδευτώ από τον διάσημο Ταμασαμπούρο Μπάντο, έναν «εθνικό θησαυρό» της Ιαπωνίας, που ειδικεύεται στην τεχνική του Καμπούκι. Υπό την καθοδήγησή του, έμαθα πώς να γίνω Μπουγιόκα, δηλαδή ειδικός στις παραδοσιακές παραστατικές τέχνες της Ιαπωνίας.

Το Καμπούκι είναι μια κλασική μορφή ιαπωνικής παραστατικής τέχνης, που είναι βαθιά χαραγμένη στην ψυχή του ιαπωνικού λαού εδώ και 400 χρόνια. Το πνεύμα του Μπουσίντο (ο κώδικας συμπεριφοράς των σαμουράι, που αποτελεί και τον ηθικό πυρήνα της κοινωνίας μας) εγγράφεται βαθιά στη συγκεκριμένη μορφή τέχνης. Ξεκίνησα την καριέρα μου ως χορευτής του κλασικού μπαλέτου, επομένως εκτιμώ την ομορφιά χωρίς στεγανά και προκαταλήψεις. Έχοντας εμπειρία και με δυτικότροπες και με ανατολικότροπες μορφές παραστατικών τεχνών, άρχισα να αναπτύσσω μεγάλη εκτίμηση για τον ιαπωνικό πολιτισμό και ιδίως για την ομορφιά του πνεύματός του. Μπορεί οι κινήσεις και η ευλυγισία του να είναι εξαιρετικά περιορισμένες, ωστόσο ο κλασικός ιαπωνικός χορός Νίχον Μπούγιο έχει τη δύναμη να συγκινήσει βαθιά τους ανθρώπους, αναδεικνύοντας ανθρώπινες ιστορίες. Ελπίζω ότι οι μαθητές που θα σπουδάσουν στο εργαστήριό μου θα μπορέσουν να δουν και να νιώσουν τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο, προσθέτοντας ακόμα πιο λεπτοφυείς εκφράσεις στην ήδη εξαιρετικά δουλεμένη εκφραστική παλέτα τους.

Διδάσκω τον βασικό, κλασικό ιαπωνικό χορό. Στο Λύκειο Επιδαύρου, θα διδάξω το πώς μια αρχαιοελληνική τραγωδία, όπως ο Οιδίπους Τύραννος, μπορεί να αποδοθεί μέσα από τον κλασικό ιαπωνικό χορό. Είναι μοναδική η θλίψη που εκφράζεται μέσα από τον συγκεκριμένο χορό. Τα χαρακτηριστικά που αντλεί ο κλασικός ιαπωνικός χορός από το Καμπούκι και το Νο αποδίδουν λεπτοφυή συναισθήματα μέσα από απειροελάχιστες κινήσεις. Όσο λιγότερες πληροφορίες δίνεις, όσο λιγότερα περιττά βήματα κάνεις, τόσο ανοίγεται η φαντασία σου και εμφανίζονται άπειρες δυνατότητες έκφρασης. Χάρη στην έκφραση των συναισθημάτων που επιτρέπουν οι τεχνικές του κλασικού ιαπωνικού χορού, έχει λοιπόν κανείς τη δυνατότητα να διευρύνει τους ορίζοντές του και να δει τον κόσμο με διαφορετικά μάτια. Οι σπουδαστές που έχουν έρθει σε επαφή με τον ιαπωνικό χορό παρατηρούν την αλλαγή που έχει επέλθει στο χορευτικό τους στυλ όταν επανέρχονται στα οικεία τους είδη.

Το εργαστήριό μου αφορά στον Οιδίποδα Τύραννο. Ο τίτλος του εργαστηρίου είναι: H Αρχαία Τραγωδία μέσα από τα μάτια της ιαπωνικής παραδοσιακής ορχηστικής τέχνης. Μέσα από την εξοικείωσή τους με εκφράσεις και τεχνικές του κλασικού ιαπωνικού χορού, τις οποίες θα εξερευνήσουν στο πλαίσιο του Οιδίποδα Τυράννου, οι σπουδαστές έχουν τη δυνατότητα να διευρύνουν το ερμηνευτικό βεληνεκές τους.

Δεδομένης της προηγούμενης ιστορίας μου, δηλαδή το ότι ξεκίνησα ως κλασικός χορευτής, αυτοπροσδιορίζομαι πλέον ως «σύγχρονος μπουγιόκα». Χάρη στην επαγγελματική εκπαίδευση που έχω λάβει, έχω μάθει και τελειοποιήσει τη μακρά ιαπωνική παράδοση, ενώ συγχρόνως μπόρεσα να ενσωματώσω πιο σύγχρονες, δυτικές επιρροές στην ιαπωνική κουλτούρα. Ελπίζω να μπορέσω να μοιραστώ τις λεπτές αποχρώσεις αυτών των δύο τάσεων, αφού το ύφος μου βρίσκεται στο μεταίχμιο Ανατολής και Δύσης. Συντηρώ την παράδοση, ενώ συγχρόνως νιώθω σαν πρωτοπόρος που ανακαλύπτει έναν καινούργιο κόσμο. Θεωρώ ότι κάποιος μπορεί να εξερευνήσει την παραστατική τέχνη στην οποία πραγματικά ανήκει αφού πρώτα έχει κατακτήσει τα στοιχειώδη εφόδια για κάτι τέτοιο. Ανυπομονώ να δω τη δυναμική που θα καταφέρω να αφυπνίσω στους συμμετέχοντες.

Λύκειο Επιδαύρου 2009

scroll to top