300 χρόνια ιστορίας σε ένα κέικ

Το έφεραν οι Πορτογάλοι στο Ναγκασάκι τον 16ο αιώνα και το έλεγαν “πόου τζι καστέλα” (Pão de Castela) δηλαδή “ψωμί της Καστίλης”. Στους Ιάπωνες έμεινε το “Καστέλα” το οποίο έγινε “κασ(ου)τέρα” (カステラ) και τυποποιήθηκε σε αυτό το σχήμα και μέγεθος (γύρω στα 25 εκατοστά). Εδώ το καστέρα της Bunmeido (文明堂), το πιο διάσημο ίσως της Ιαπωνίας από μια εταιρεία που επίσης γεννήθηκε στο Ναγκασάκι το 1900 με το εσωτερικό κουτί στη μέση, να παραπέμπει στην ιστορία και του μεν και της με μια απεικόνιση των πορτογάλων εμπόρων και των πλοίων τους στο λιμάνι της πόλης. Το ίδιο το κέικ, επάνω δεξιά και ναι, η φωτογραφία το αδικεί!

Φωτογραφία: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης


Για περισσότερο Nihon Arekore, στο ίδιο το μπλογκ εδώ. Ο τίτλος παρεμπιπτόντως, (“Nihon Arekore” ή “日本あれこれ” ή “Νιχόν Άρε-κόρε”) σημαίνει “αυτό κι εκείνο από την Ιαπωνία”, “ετερόκλητα πράγματα από την Ιαπωνία”, “διάφορα από την Ιαπωνία” –κάτι τέτοιο. Ήτοι, πράγματα που μου κινούν το ενδιαφέρον, κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, από το Τόκιο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

 

 

scroll to top